نباید زیاد به تهران تکیه کرد

این روزهای فضای سیاسی ایران بسیار آزار دهنده است. تمام سیاسیون، احزاب، تشکل ها، روزنامه های تاثیر گذار، خبر گذاری ها و ...، همگی جمع شده اند در تهران و به شهرستان ها یک سری خرده کاری رسیده است که آنها هم زیاد قابل بیان نیستند. با توجه به این که شهرستان ها پتانسیل های زیادی دارند، اما حتی برای یک برنامه تحلیلی ساده هم از داشته های استانی زیاد استفاده نمی شود، و حتما لازم است اگر سمینار یا گردهمایی قرار است برگذار شود، باید از فلان دکتر و مهندس برای سخنرانی دعوت شود. اگر سخنران مثلا از همان شهر باشد استقبال کننده به اندازه فلان دکتر تهرانی نخواهد بود. دو تا علت باعث چنین رویکردی شده است. اول اینکه داشته های محلی را ناچیز شمرده ایم و سراغ شان نرفته ایم. دوم اینکه بیش از اندازه به تهران بها داده ایم و باید یک مقداری از اعتبار آن کم کنیم. باید در شهرستان ها به جای داشتن ده ها روزنامه، یک روزنامه قدرتمند داشته باشیم. احزاب سیاسی در شهرها و استان ها تاسیس شوند، که بسیار فعال باشند و وابسته به مرکزیت نداشته باشند. مثلا قرار نیست حتما در شهرستان ها لیست اصول گرایان یا اصلاح طلبان داشته باشیم. می توانیم احزاب مجزا و مستقل از تهران داشته باشیم که در مجلس صاحب کرسی شویم؛ برای اهداف انقلاب و امام به مبارزه با ریا و تزویر به وجود آمده در بین سیاسیون تهران رویم. ما امروز وحدت کلمه ای که حضرت آقا روح الله(ره) فرموده بودند، یادمان رفته است. امروز وصیت شهید نادعلی، که با خون خود نوشته بود، (( از گروه و دسته گرایی سخت بپرهیزید.)) یادمان رفته است. آنجا که شهید چناری، در وصیت نامه اش نوشت، (( از نفوذ تابعین شیطان در بین خودتان جلوگیری کنید ))، گوشمان را دروازه کردیم تا پیام شهید از آن رد شود، تا به تابعین شیطان چراغ سبز نشان دهیم. امروز باید ما همه، در هر کجای ایران که هستیم، باشیم. فرقی نمی کند. باید امام عصر مان، آقا سید علی را تنها نگذاریم. نباید چشم به تصمیم سیاسیون تهران داشته باشیم. خود باید کاری کنیم و بی تفاوت نباشم. آنجا که شهید احمد رضایی در آخرین نوشتارش نوشت. ((بپرهیز از بی تفاوتی نسبت به انقلاب، زیرا همسویی با دشمنان اسلام است)). من و شما کم از آن مقام مسئول تهرانی نداریم که فرزند انقلاب بود، ما بی تفاوت نشستیم، و او در سال فتنه، خنجر امریکا را تا قلب انقلاب رساند. و اگر نبود چند بچه بسیجی پا پتی امروز ... .

و اما بعد:

اگر از سرهایمان کوه بسازند، نخواهیم گذاشت تاریخ بنویسد:

((سید علی تنها ماند))

در پناه حق.