از دفتر انشای یک بچه

موزوی انشاع: عزدواج

هر وقت من یک کار خوب می کنم مامانم به من می گوید بزرگ که شدی برایت یک زن خوب می گیرم. تا به حال من پنچ تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنچ تایش را به من داده است. حتمن ناسرادین شاه خیلی کار خوب کرده که مامانش به اندازه استادیوم آزادی برایش زن گرفته بود. ولی من موتقدم که اصولن انسان باید زن بگیرد تا آدم بشود، چون بابایمان همیشه می گوید مشکلات انسان را ادم میکند.

در عزدواج تواهم خیلی مهم است یعنی دو طرف باید به هم بخورند. مثلن من وساناز دختر خاله ام خیلی به هم می خوریم. از لهاز فکری هم دو طرف باید به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است هنوز فکر ندارد که به من بخورد ولی مامانم می گوید این ساناز از تو بیشتر هالیش می شود. در عزدواج سن وسال اصلن مهم نیست.

چه بسیار آدم های بزرگی بوده اند که کارشان به تلاغ کشیده شده است و چه بسیار آدم های کوچکی که نکشیده شده. مهم اشق است! اگر اشق باشد دیگر کسی از شوهرش سکه نمی خواهد و دایی مختار هم از زندان در می آید. من تا حالا کلی سکه جم کرده ام و می خوام همان اول قلکم را بشکنم و همه اش را به ساناز بدهم تا بعدن به زندان نروم.

مهریه و شیر بلال هیچ کس را خوشبخت نمی کند. همین خرج های ازافی باعث می شود که زندگی سخت بشود و سر خرج عروسی، دایی مختار با پدر خانومش حرفش بشود. دایی مختار می گفت پدر خانومش چتر باز بود. خب شاید حقوق چتر بازی خیلی کم بوده که نتوانسته خرج عروسی را بدهد. البته من و ساناز تفافق کرده ایم که به جای شام عروسی چیپس و خلالی نمکی بدهیم. هم ارزانتر است، هم خوشمزه تر. تازه وقتی می خوری خش خش هم می کند.

اگر آدم زن خانه دار بگیرد خیلی بهتر است و گرنه آدم مجبور می شود خودش خونه بگیرد. زن دایی مختار هم خانه دار نبود و دایی مختار مجبور شد یک زیر زمینی بگیرد. می گفت چون رهم واجاره بالاست آنها رفته اند پایین. اما خانوم دایی مختار هم می خواست برود بالا. حتمن از زیر زمین می ترسید. ساناز هم از زیر زمین می ترسد. برای همین براش توی باغچه یک خانه درختی درست کرده ام. اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش شکست. از آن موقع خاله با من قهر است. قهر بهتر از دعواست. آدم وقتی قهر می کند بعد آشتی می کند ولی اگر دعوا کند بعد می آیند دایی مختار را می برند زندان! البته زندان آدم را مرد می کند. عزدواج هم آدم را مرد می کند، اما آدم با عزدواج مرد بشود خیلی بهتر است!…

این بود انشای من.

نویسنده: شناسایی نشد!

منبع: اطلاعات